vrijdag 11 augustus 2017

... ons verhaal ...



... jij staat daar zot-zoet-zinnig fier
een pronkstuk die naar de hemel reikt,
aan jouw voeten heb ik mijn geest verrijkt
zag ik mijn kinderjaren, mijn jeugd, mijn eerste liefdes
mijn hobby's groeien onder jouw waakzaamheid

toen zag ik jou door andere ogen
het was normaal jou daar te weten
maar sinds kort nu ik tracht te vergeten
ben jij een wegwijzer, een naamplaatje
een alles omvattende noodzakelijkheid

's avonds sta jij in de glans van het avondrood
als de maan jou belicht, uw toren in brand zet
jou kleedt met sluiers schapenwolkjes
terwijl een wassende ster knipoogt over onze stad
heb ik jou niet immer liefgehad?

want wij voeren de diepste,
zachtste communicatie die er mogelijk is
als het daglicht ons vervoert
en die eeuwige wind om ons heen draait 
onze gevoelens voor elkaar mengend in tederheid

hoe door jouw aanzicht, eeuwenoude kathedraal
onze werelden worden gekleurd
door de klanken van wenende zielen
voorouderlijk, het houdt ons menselijk
doch,want met fierheid zwelt mijn borst
daar waar ik jou koester vanwege uw impossant verschijnen

geliefde, geliefde toren, geliefde stad 
tot tranen toe geroerd,
mijn en ik de jouwe met elk ons verhaal ...

© Kay - ons verhaal



woensdag 2 augustus 2017

... veilig geborgen ...



het gespinsel in mijn gedachten
nemen ware vormen aan,
ik had ze kunnen verwachten 
toen ze door het kiertje van mijn droomdeur
hun weg zochten,

ze zijn nu veilig geborgen
in het weten van één keer
daarna gaan ze gevleugeld 
mee met de herinnering van weleer

© Kay - veilig geborgen ...


vrijdag 9 juni 2017

... broze mijmeringen ...




de zon lijkt nog maagdelijk voor deze dag
als haar stralen lijntjes trekken
tussen de openingen van een huizenrij

zich niet bewust dat het nog zo vroeg is
klaagzangt hoog in een goot
een vogel omdat hij honger heeft

het wateroppervlak van mijn Dijle
lijkt als een spiegel
nog glad voor de dag begint met bootjes vol toeristen

zo loop ik op mijn doel af
vertier zoekend op een zondag
met Jij aan mijn zij in de stilte van het ochtendgloren

vol verwachtingen drinken we elkaars gezelschap
terwijl de torenklokken het volle uur slaan
voelen we de adem van de stad die tot leven komt 
net of zij nooit iets anders heeft gedaan

slechts in een hoekje alleen
verliest de dakloze zichzelf in dagdromen
want ook hij voelt liefde in zich

terwijl zijn hand tast
naar wat hij misschien in de leegte van zijn bestaan
nooit vinden zal, het leven zoals het is

de wind tilt mijn gedachten op
laat ze tollen in zijn luchtstroom 
voert ze mee naar het land van herinneringen

dansend net als ik in  broze mijmeringen

© Kay - broze mijmeringen



*

*